ΚΕΙΜΕΝΟ
Ἐκκλησίας οὐδὲν ἴσον. Ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε γηρᾷ, ἀεὶ δὲ ἀκμάζει.
Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ οἱ πολεμοῦντες ἀπῶλοντο ; αὕτη δὲ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναβέβηκεν. Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία. Πολεμουμὲνη νικᾷ. Ἐπιβουλευομένη περιγίνεται. Ὑβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται. Δέχεται τραύματα καὶ οὐ καταπίπτει ὑπὸ τῶν ἑλκῶν · κλυδωνίζεται, ἀλλ’ οὐ καταποντίζεται · χειμάζεται, ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει· παλαίει, ἀλλ’ οὐχ ἡττᾶται · Πυκτεύει, ἀλλ’ οὐ νικᾶται.
Μὴ ἀπέχου Ἐκκλησίας · οὐδὲν γὰρ Ἐκκλησίας ἰσχυρότερον. Ἡ ἐλπίς σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου ἡ Ἐκκλησία, ἡ καταφυγή σου ἡ Ἐκκλησία.
Τοῦ οὐρανοῦ ὑψηλοτέρα ἐστί, τῆς γῆς πλατυτέρα ἐστίν. Πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
(Ὁμιλία εἰς Εὐτρόπιον).
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Τίποτε δὲν εἶναι ἴσο μὲ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ποτὲ δὲν γεράζει, ἀλλὰ πάντοτε ἀκμάζει.
Πόσοι πολέμησαν τὴν Ἐκκλησία, καὶ οἱ ἐχθροὶ της χάθηκαν; Αὐτὴ ὅμως ἀνέβηκε πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Τέτοιο μεγαλεῖο ἔχει ἡ Ἐκκλησία. Ὅταν τὴν πολεμοῦν νικάει · ὅταν τὴν ἐπιβουλεύονται, θριαμβεύει· ὅταν τὴν βρίζουν, γίνεται λαμπρότερη. Δέχεταιτραύματα καὶ δὲν πέφτει ἀπὸ τὶς πληγές· κλυδωνίζεται, ἀλλὰ δὲν καταποντίζεται· δοκιμάζεται ἀπὸ τρικυμίες, ἀλλὰ δὲν ναυαγεῖ· παλεύει, ἀλλὰ μένει ἀήττητη· ἀγωνίζεται ἀλλὰ δὲν νικιέται.
Μὴν ἀπομακρύνεσαι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία· τίποτα δὲν εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ ἐλπίδα σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ σωτηρία σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τὸ καταφήγειό σου νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία.
Εἶναι πιὸ ψηλὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, εἶναι πιὸ πλατιὰ ἀπὸ τὴ γῆ. Οἱ πύλες τοῦ Ἅδη δὲν θὰ τὴν νικήσουν.
Ὅπως ἡ ΚΙΒΩΤΟΣ διέσωζε, στὰ βαθιὰ τοῦ πελάγους, ὅσους βρίσκονταν μέσα, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία διασώζει ὅλους ὅσους περιπλανῶνται. Καὶ ἐνῷ ἡ κιβωτὸς μόνον ἔσωζε, ἡ Ἐκκλησία πολὺ περισσότερο ἐργάζεται καὶ μεταβάλλει. Εἶναι μητέρα τῶν δικῶν της παιδιῶν. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε εἶναι σπουδαιότερη. Διότι ἐκεὶνη ἐλάμβανε ἄλογα καὶ φύλαγε ἄλογα. Αὐτὴ λαμβάνει ἄλογα καὶ τὰ μεταβάλλει. Εἶναι Κιβωτὸς, καὶ ἀποκρούει ὄχι τώρα τὰ νερά , ἀλλὰ τὶς συνεχεῖς ἐπαναστάσεις τῶν ἀνοήτων παθῶν.

Βάπτισμα : Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. Ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται» (Ματθ. κη΄ 19 καὶ Μαρκ. ιστ΄ 15-16).
Χρίσμα: «τὸτε ἐπετίθουν τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτοὺς (οἱ Ἀπόστολοι στοὺς πιστεύοντας καὶ βαπτιζομένους) καὶ ἐλάμβανον Πνεῦμα Ἅγιον.
Ἱ. Ἐξομολόγηση: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους : «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον · ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ἰωάννου κ΄ 22-23)
Θ. Κοινωνία: Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Ἀποστόλους κατὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο: «Λάβετε, φάγετε· τοῦτο ἐστι τὸ σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον (θυσιαζόμενο) εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο ἐστι τὸ Αἷμα μου τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
«Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς».
Ἱερωσύνη: «χειροτονήσαντες, (οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι) αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν καὶ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ» (Πράξεις Ἀποστόλων ιδ΄ 23).
Γάμος: Εὐλόγησε, ἀφ’ ἑνός, ὁ Κύριος τὸν Γάμο στὴν Κανᾶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔλεγε στοὺς Φαρισαίους «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς... ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σάρξ μία. Ὅ οὗν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω» (Ματθ. ιθ΄4-6).
Ἱ. Εὐχέλαιο: Τὸ ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Ἰάκωβος στὴν Ἐπιστολή του.
«Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν
ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου · καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα (δηλ. τὸν ἄρρωστο) , καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος» (Ἰακ. ε΄ 14-15)